Skip to content

Een voorbeeld van verbinding

Voor de meesten van jullie is het geen verrassing. Ik ben een Oranjefan. Al sinds mijn jeugd zit ik op de nationale feestdag met oranjegebak voor de televisie. En als er een bijzondere gelegenheid is, maak ik er zelf ook een feestje van.

En dus zat ik gisterenavond ook voor de televisie voor het interview met onze 50-jarige Koning. Los van de trip down memorylane die ik als generatiegenoot meemaakte door al die oude beelden te zien van grote gebeurtenissen in de geschiedenis, vond ik ook de inhoud van het interview met de Koning bijzonder.

Koninklijk en kwetsbaar las ik in een krant vanochtend. 

En dat is precies hoe ik er ook naar kijk. Iets van jezelf laten zien, van wie je bent als mens, van je vrolijke en grappige momenten, je struggles, je zorgen en je emotionele dieptepunten. En dat dan op een gepaste wijze, binnen de grenzen van wat de relatie tussen hem en de interviewer, tussen hem en de kijker, kan bevatten.

Hij laat voor mij ook zien hoe je verbinding in de praktijk brengt. Al in zijn toespraak bij de inhuldiging gaf Willem-Alexander aan dat hij verbinding belangrijk vindt. En keer op keer spreekt hij daarover in zijn kersttoespraak.

In de Club van je Leven hebben we in februari en maart uitgebreid stil gestaan bij wat verbinding is. En de drie elementen van verbinding waren ook haast tastbaar terug te vinden in hoe de Koning vertelde over de afgelopen jaren.

Dit zijn die drie elementen van verbinding:

– Gezien, gehoord en gewaardeerd voelen: als mens gezien worden en herkend, erkend te worden. De Koning deed daar zelf een expliciete uitnodiging toe, door aan te geven dat hij in dit interview juist de mens achter de functie wilde laten zien. Maar doet dat ook naar anderen toe, zoals hij vertelde hoe hij met zijn vrouw de nabestaanden van de MH17 ramp expliciet aankeek en toeknikte toen de kisten met de lichamen op vliegveld Eindhoven aankwamen en de hoogwaardigheidsbekleders ergens anders waren geplaatst dan de nabestaanden. Door hen daar expliciet te zien maakte hij verbinding met hen.

– Geven en ontvangen zonder oordeel: we weten dat Willem-Alexander het niet altijd makkelijk heeft gehad in zijn publieke rol. Er wordt van hem en zijn gezin gevraagd om veel te geven in de zin van privacy, informatie, inkijkjes in zijn leven. Daarom vond ik het treffend dat hij zo expliciet zei dat hij er ook veel voor terug krijgt, op momenten als het overlijden van zijn broer, maar ook bij de abdicatie, dat de reacties uit het land dan ook steun geven.

– Kracht en steun ontlenen aan de relatie: het duidelijkst vond ik hierin het moment waarin Willem-Alexander vertelde over zijn ontmoeting met de nabestaanden van MH17 nauwelijks een jaar nadat zijn broer was overleden. Dat mensen tegen hem zeiden: ‘Jij weet wat het is om iemand te verliezen door een ongeluk’. En dat je elkaar daarin kunt steunen en daar beiden kracht uithalen omdat je weet dat je niet de enige bent met zo’n heftig verdriet.

Wat een geluk hebben we met zo’n Koning. 

Die zó in de praktijk brengt wat het betekent om mens te zijn, om verbinding te maken, om kwetsbaar te zijn op een manier die passend is bij je functie. En dus zit ik ook vandaag weer met een oranje tompouce voor de buis. (En ook natuurlijk om te kijken wat Máxima aan heeft…)

Over die gewoonte schreef ik trouwens eerder een blog. En over het gevoel dat je dan kunt hebben als je ziet dat miljoenen mensen de straat op gaan en jij als enige (?) thuis zit. Je leest het hier.

Leave a Comment

You can use these HTML tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

negentien − 1 =

Powered by WishList Member - Membership Software